język niemiecki język polski

Skórcz

Skórcz to miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim. Cmentarz żołnierzy radzieckich oraz Polaków poległych w walce z okupantem hitlerowskim znajduje się bardzo blisko drogi nr E-214, na rozwidleniu dróg do Osieka i Lubichowa, przy zachodnim wyjeździe z miejscowości.

Pochowano tutaj ludzi zmarłych w tak na początku, jak i na końcu wojny, ale najwięcej z nich zginęło w marcu 1945 r. w walkach o Skórcz i jego okolice. Spoczywa tutaj 282 żołnierzy radzieckich, których ciała ekshumowano po zakończeniu II wojny światowej, oraz 21 Polaków zamordowanych jesienią 1939 r. w okolicznych lasach przez hitlerowców. 

Cmentarz składa się z dwóch kwater, na których znajdują się masowe groby: sześć polskich i osiem sowieckich. Na polskich mogiłach stoją krzyże, zaś na sowieckich umieszczone są pięcioramienne gwiazdy. Do pierwszych przewieziono w 1946 roku prochy 21 cywilów ekshumowanych z miejsc mordu w okolicach Skórcza. Zidentyfikowano ciała m.in.: M. Andrykowskiej, ks. Mariana Felchnerowskiego, Leona Knasiaka, Franciszka Kurowskiego i Antoniego Malinowskiego. Zostały im dedykowane niewielkie, imienne tabliczki. W 2008 roku nad sowieckimi mogiłami umieszczono na granitowych tablicach poznane nazwiska, daty urodzenia i śmierci żołnierzy, napisane w języku rosyjskim. W centralnej części cmentarza znajduje się kamienny pomnik cmentarny o kształcie prostokąta, z napisem: " Tym, którzy życie za Polskę oddali". Jest na nim umieszczona także duża, metalowa podobizna Orderu Wojennego Virtuti Militari. 

Cmentarz pierwotnie powstał w 1947 r., został jednak zamknięty l maja 1949 r. Odrestaurowano go i otwarto na nowo w 1978 r. Całość terenu otacza murek, przy którym posadzono ozdobne drzewka. Ciągle trwają prace nad identyfikacją wszystkich 21 Polaków zamordowanych bestialsko przez hitlerowców.

 

Zobacz panoramę: